 |
||||
|
|
||||
|
نگاهی اجمالی بر نقش خبرنگاران در جامعهنگاهی اجمالی بر نقش خبرنگاران در جامعه
عبدالکریم شیخیشتان رسانه به عنوان یک ابزار اطلاعرسانی در برههها و مقاطع مختلف از گذشته تا حال همواره توانسته ایفاگر نقش واقعی خود باشد، به گونهای که با تورق کتابهای تاریخی و مطالعه رویدادهای مهم سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و ... که منجر به شکلگیری یک نهضت، انقلاب یا حرکت ملی گردیده، میتوان ردپای رسانهها را در این عرصه به خوبی مشاهده نمود. در واقع میتوان این چنین اذعان نمود که حرکتهای شکل گرفته در برهههای مختلف با پیشتوانه ابزار اطلاعرسانی آغاز گریده و در ادامه مسیر نیزتداوم یافته است. یعنی میتوان نقش برجسته ابزارهای اطلاعرسانی را در این حرکتها و رویدادها لمس کرد و متوجه اهمیت این نقش گردید. برهمین اساس امروزه از مطبوعات به عنوان "رکن چهارم دموکراسی" یاد میشود و اندیشمندان و فرهیختگان علوم سیاسی نیز بر این امر صحه گذارده و معتقدند جوامعی که میخواهند در مسیر مردمسالاری و جامعه مدنی گام بردارند بایستی این رکن را قبول داشته و موانع بر سر راه مطبوعات مستقل و آزاد را برچینند. در واقع بایستی گفت یک رسانه موفق در عرصههای مختلف همواره خود را مدیون زحمات و تلاشهای بیوقفهی خبرنگارانی میداند که در گرما و سرما و مواجهه با انواع ناملایمات و بدون هیچ چشمداشتی در مسیر رسالتی که بر عهده دارد گام برمیدارد، به این امید که افکار عمومی را متوجه واقعیات و رخدادهای اجتماعی نماید. یک روز را مثل سایر روزهای سال که هیچ فرقی با یکدیگر ندارند به نام روز خبرنگار نام گذاردهاند تا بتوان به بهانه فرا رسیدن این روز ویژه، اندکی با مشکلات و مسائل این قشر فهیم و تلاشگر آشنا شد. اما صرف شنیدن مشکلات آیا خواهد توانست به رفع و رجوع آنها کمکی کند تا این نابسامانیها از جامعه مطبوعاتی رخت بربندد؟! میتوان گفت خیر، همانطور که دیگر اقشار جامعه که دارای یک روز خاص در بین روزهای سال هستند هیچگاه مشکلاتشان برطرف نمیشود و نهایت با یک تمجید صوری همهچیز به خوبی و خوشی به پایان میرسد و آنکس که بینصیب از روز خود باشد همانا کسی است که یک روز را به نام او نامگذاری کردهاند. خبرنگاران که از آنها به عنوان رسولان پیامآور یاد میشود، بایستی از احترام ویژهای در بین آحاد و اقشار مختلف جامعه برخوردار باشند که متأسفانه این موضوع در حال حاضر مشهود نبوده و بالعکس پسرفتی را شاهد هستیم که این مسئله بیشتر بازمیگردد به تحولاتی که در سطح جامعه رقم خورده و باعث گردید قشر خستگیناپذیر خبرنگار در یک تلاطم جریانساز بالا و پایین شود بدون اینکه عمدی در کار باشد. در هر حال خبرنگاران هر جامعهای به تناسب شرایط حاکم بر همان جامعه از احترام ویژهای برخوردارند که این مسئله نشان دهنده اهمیت رسالت خبرنگار در جامعهی دموکرات و مردم سالار است. بنابراین اگر میخواهیم خبرنگار در جامعهی پایبند به آرای مردمی، از جایگاه ویژهای برخوردار شود میبایست تمام ظرفیتهای لازم رشد و ترقی حرفهی پرمخاطره و جذاب خبرنگاری فراهم گردد. یکی از همین موارد بحث دفاع از حیثیت حرفه و شغل خبرنگار است که قطعاً میبایست قبل از اینکه به عنوان شغل به آن نگاه شود، باید یک حرفه تلقی گردد، زیرا تا زمانی که نتوانیم این دو مقوله را از یکدیگر تفکیک و جدا سازیم، نخواهیم توانست به اهمیت جایگاه والای خبرنگاری پی ببریم. امروزه متأسفانه خبرنگاران بیش از هر زمان دیگری مورد غضب کسانی قرار گرفتهاند که حاضر به برملا شدن رفتارها و حرکات خود در نگاه افکار عمومی نبوده و در این بین خبرنگاران را مقصر اصلی میپندارند. بنابراین با روشها و شیوههای مختلف میخواهند به نوعی وجهه این قشر از جامع اطلاعرسانی را تخریب و زیر سؤال ببرند به گونهای که بعضاً بر حسب مسائل و مشکلات پیش روی همهی انسانها، موردی اتفاق میافتد که آن را دستمایهی خود قرار داده تا به حیثیت و جایگاه خبرنگاران خدشه وارد کنند. این قبیل اتفاقات زمانی دوچندان میشود که مشاهده میکنیم خبرنگاران از سوی برخی مسئولان نیز مورد بیمهری قرار گرفته و هیچگاه به نقش خطیر آنها توجه نمیشود، در حالی که این طیف از جامعهی اطلاعرسانی، بایستی به جهت نقش محوریاش بیش از پیش مورد حمایت مسئولان قرار بگیرد. از آنجا که رسالت خبرنگار از اهمیت خاصی برخوردار است بنابراین برای ارتباط مستحکم و به دور از هر گونه شبههای نسبت به انجام رسالت خبرنگاران، میبایست که این افراد در تأمین حداقل نیازهای اولیهی خود با مشکل و معذوریت مواجه نشوند تا بتوانند برای ایفای نقش واقعی خود با تمام توان وارد میدان شوند. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
