 |
||||
|
|
||||
|
علیاکبر شمسا در پاسخ به محمد دوانی :در جواب نقدهای دلسوزانهحیثیت و آبروی افراد را نشانه نرویمعلیاکبر شمسا در پاسخ به محمد دوانی :در جواب نقدهای دلسوزانهحیثیت و آبروی افراد را نشانه نرویم
مدیرمسؤول محترم هفتهنامهی نصیر بوشهر؛ در پی درج مصاحبه آقای دوانی رئیس هیئت فوتبال در هفتهنامه شماره 355 یکشنبه 1/5/85 در مطلبی تحت عنوان "باید سنگ زیرین آسیاب بود تا بتوان مقاومت کرد" مسائلی در ارتباط با اینجانب عنوان نمودهاند که خواهشمند است طبق قانون مطبوعات عرایضم را جهت روشن نمودن افکار اهالی ورزش مرقوم فرمایید. نخست باید بگویم که علیرغم نظر ایشان، اینجانب چند بار به هیئت مراجعه کردهام و آمادگی خود را جهت شرکت در کلاسهای ارتقایی اعلام نمودهام. من از ایشان سؤال میکنم وقتی کراراً عنوان مینمایید ما مربیانی میفرستیم که حتماً در باشگاهی مشغول به کار باشند، چرا دیگر میگویند به هیئت مراجعه نمیکنند. آیا تمامی مربیانی که از تهران و استانهای دیگر در کلاسها شرکت میکنند در همان زمان جایی مربیگری میکنند. آیا باشگاهها و مربیان که حداکثر یکی دو ماه در سال فعالیت دارند شما به آنان فعال میگویید در صورتی که مابقی ایام سال بیکار هستند، به قول خودتان بیش از 200 نفر در دوران 6 ساله شما کلاس دیدهاند. ضمن احترام به همه مربیان زحمتکش استان، آیا فقط با گرفتن مدرک، مشکل فوتبال بوشهر حل میشود. اگر اینطور است چرا تیمهای ایرانجوان شاهین، پرسپولیس گناوه، پرسپولیس و شهرداری برازجان و ایرانجوان خورموج هیچکدام یا موفق نشدند صعود نمایند یا سقوط کردند یا برای رهایی از سقوط تا مرگ فوتبال خود فاصلهای نداشتند؟ آقای رئیس هیئت فوتبال گفتهاند با تلاش ما، ایشان در کلاسها قبول شدند. اولاً شما حتی برای حضور اینجانب هیچ اقدامی نکردید، بلکه مخالف هم بودید و من با نام مسؤول آموزشی فدراسیون فوتبال به دلیل سوابق ورزشیام در تیم ملی جوانان و چندین ساله حضور با تیم پاس در دسته یک کشور در سالهای 68-67-66 که معادل لیگ برتر فعلی سرمربی بودم به مدرس فدراسیون در بوشهر معرفی شدم و نه تنها احتیاج به توصیهی شما نبود بلکه میتوان گفت یکی از مربیان موفق در کلاس بودم. ثانیاً نتیجهی کلاسها لیگ مگر در پایان کلاس 2 هفتهای مشخص میشود که شما فرمودهاید برای اینکه خدشهای در مربیگری من که همزمان در شهرداری فعالیت مینمودم وارد نشود، در صورتی که قرارداد من با شهرداری شش ماه «یک فصل» بود. نتایج کلاسها بین 9 تا 12 ماه بعد از پایان کلاسها مشخص و اعلام مینمایند. چند ماه بعد از پایان قرارداد با شهرداری. شما چرا همیشه در مقابل نقد کارهایتان سعی مینمایید با حیثیت و آبروی انتقادکنندگان بازی نمایید؟ شما حتی از کلاسی که با حضور مدرسان ایتالیائی و با تلاش و کوشش آقای ابراهیمزاده در بوشهر برگزار شد، هیچ اطلاعی ندارید و من با اصرار آقای ابراهیمزاده در آن کلاس شرکت کردم. از کلاسهای توجیهی هم اکثراً بیخبر هستیم از جمله کلاسهای آقای جلالی و معینی. آقای دوانی شما عنوان نمودهاید بعد از انحلال تیم شهرداری چرا فعالیتی نداشتهام. اولاً چند لیگ کشوری و استانی با من تماس گرفتند و در شرایطی مدیران تیمها با اینجانب تماس برقرار کردند، و بعد بنا به دلایل نامعلومی، دیگر تماس نگرفتند. تا وقتی دوستان شما هستند جایی برای امثال اینجانب نیست، حتی اگر باشگاهها هم تمایل داشته باشند، چون باشگاهها این قدر مشکلات دارند و دوست ندارند به خاطر مربی مورد نظرشان خود را با هیئت فوتبال درگیر نمایند. شما مربیان دلخواه خود را در باشگاههای لیگ بوشهر، برازجان، خورموج و هرکجا توانستید فرستادید و حمایت کردید و موازی با آن از فعالیت دیگران در پشت پرده جلوگیری نمودهاید که برای خود اینجانب حداقل در شهرداری کاملاً روشن است. در جایی عنوان نمودهاید مربیانی که میروند دوره میبینند و برمیگردند کارائی چندانی ندارند و شما مقصر نیستید. آیا شما که این مربیان را انتخاب و به کلاس میفرستید مقصر نیستید؟ پس چه کسی مسئول عقبماندگی این فوتبال و صرف اینهمه هزینه است؟ مشکل ما به دست آوردن مدارک صرف نیست. مشکل ما نحوه برخورد شما با مدیران و مسئولین و مربیان زحمتکش باشگاهها و پیشکسوتان و دستاندرکاران است. وقتی مسابقات امید مرکز استان با تیمهایی کمتر از انگشتان دست برگزار میشود همچنین مسابقات نوجوانان و جوانان با کمترین حضور باشگاهها و بازیکنان صورت میگیرد، با گرفتن حق شرکت در مسابقات و جریمههای مختلف بستر را برای عدم شرکت تیمهای ضعیف، نهایتاً عدم فعالیت و کنارهگیری باشگاهها فراهم مینمایند، باید همه جوانان این باشگاهها سر از خیابانها درآورند و نهایتاً سقوط جامعه و فوتبال را نظارهگر باشیم. وقتی مربیانی که با گرفتن وام و پرداخت آن از جیره خانوادهشان برای پرورش جوانان محل و باشگاه خود سرمایهگذاری میکنند و با برخورد غیرمسئولانه روبرو میشوند مطمئناً سازندگی میمیرد و افراد دلسوز زود کنار میروند. آقای رئیس هیئت فوتبال، موفقیت فوتبال بوشهر یا شکست آن مستقیم و غیرمستقیم به مسئولین هیئت فوتبال برمیگردد. آیا به نظر شما هیئت فوتبال در مدت تصدی جنابعالی و اندک همکارانتان هیئتی موفق بوده است؟ چه موفقیتی در مقاطع نونهالان، نوجوانان، جوانان امید و بزرگسالان در سطح کشور داشتهایم؟ چند نفر به تیمهای ملی انتخاب شدهاند؟ چند داور ما در لیگ برتر، دسته یک دو و... سوت میزنند در شرایطی که داوران زنجانی، یاسوجی، شهرکردی و شهرهایی که نه در گذشته و نه حال فوتبال داشتهاند، حساسترین مسابقات لیگ برتر را داوری مینمایند. در بحث انتخاب مربیان جهت ارتقاء من نمیدانم بقیه شهرستانهای استان چگونه معرفی شدهاند ولی صراحتاً اعلام میکنم حتی کسانی بودند که شرایط اولیه حضور در کلاس نداشتند از جمله دارا بودن مدرک دیپلم، ولی با حمایت شما نه تنها در کلاس شرکت کردند بلکه ارتقاء هم پیدا کردند، به استثنای مربیانی که تیمهایشان در لیگ کشوری شرکت داده شدهاند از جمله آقای کامیاب و خرمزی، بقیه اکثراً به طریقی یا بازیکن سابق یا مربی فوتبال یا مربی فوتسال باشگاه توحید بودند یا در ارتباط با هیئت فوتبال که در اینجا صلاح نمیدانم اسامی آنان را ذکر نمایم، اهالی فوتبال همه اطلاع دارند. ما مخالف نیستیم که کسی مدرک بگیرد، ما میگوییم کسانی که استعداد و توانایی رهبری تیمهای بزرگ دارند شرایطی برای ایشان آماده نمایید تا بتوانند خدمتی برای جوانان استانشان نمایند. هیئت فوتبال نه تنها در روند باشگاهها دخالت میکند و گاه مشاورهی غلط هم میدهد حتی مربیان موردنظر خود را به تیمها وصل مینماید با نگاهی به تیمهای شاهین، ایرانجوان بوشهر، ایرانجوان خورموج، پرسپولیس برازجان و ... در چند سال اخیر در مقاطعی مربیان دوست هیئت فوتبال در این تیمها کار کردهاند. در صورتی که بعضی از آنان هیچ موفقیتی هم نداشتهاند و در حمایت از مربیان حتی با مدیران باشگاهها هم درگیر شدهاند. چرا در زمان مدیریت آقایان نجفی و وزیری در باشگاههای شاهین و ایرانجوان به بهانهطلبیِ بازیکنان، مانع عقد قرارداد بازیکنان شُدید، ولی به محض کنار رفتن این مدیران، بدون اینکه طلبیِ بازیکنان پرداخت شود قرارداد جدید بازیکنان در هیئت تنظیم شد. هیئت فوتبال نه تنها در گماردن مربیان موردنظر خود در تیمها دخالت میکند، بلکه در ارتباط با مدیران باشگاهها هم اعمال نظر مینماید. اگر باشگاهها نتیجه گرفتند، جزء کارنامه خود میآوردند اگر نتیجه نگرفتند میگویند باشگاهها خصوصی هستند و خود مدیر و مربی و ... فلان دارند و ما مسئولیتی نداریم و خود باید جوابگو باشند. آقای دوانی؛ اشکال کار شما این است که میخواهید هم در کمیته انضباطی و هم در کمیته آموزش و هم در امور باشگاهها و مربیان حرف اول و آخر را خودتان بزنید و هیچ نقدی هم نمیپذیرید. اکثر باشگاهها و مسئولین از عملکردتان راضی نیستند و به علت این که مجبورند با هیئت شما کار کنند ناچاراً علنی و شفاف مخالفتی ننمایند و شما فکر میکنید یکی دو نفر با عملکرد شما مخالف هستند. این هم یکی از اشتباهات بزرگ شماست. شما و همکارانتان در یک دایرهی بستهای حرکت میکنید. از هر کجا که شروع میکنید به نقطه اول باز میگردید. نتیجهی عملکرد شش ساله شما در کارنامهتان این گونه نشان میدهد. به امید روزی که تبعیض از جامعه فوتبال استان برچیده شود و ضابطه به جای رابطه قرار گیرد. تقوا را در عملکردمان لحاظ کنیم و در جواب نقدهای دلسوزانه، حیثیت و آبروی افراد را نشانه نرویم. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
