 |
||||
|
|
||||
|
ایرانیترین ایرانی تقدیم به مردی که در پی اسطورهها و تمدن با شکوه ایرانی خود مبدل به اسطوره شدایرانیترین ایرانی تقدیم به مردی که در پی اسطورهها و تمدن
با شکوه ایرانی خود مبدل به اسطوره شد محمد لطفی بیتردید میتوان گفت که هنرمندان این مرز و بوم به ویژه اهالی تأتر و سینما در دو دههی اخیر تحت تأثیر ژرفای اندیشهی "بهرام بیضایی" بوده یا هستند. مردی که همهی تلاشش را برای روشنگری و شناخت هویت ایرانی به کار گرفته است. هنرمندی بزرگ که در برابر ناملایمات روزگار هیچگاه نهراسید و هماره ورزیدهتر و ستیزندهتر با دستی پُرتر از پیش به میدان آمد، کتاب نوشت، پژوهش کرد، فیلم ساخت و تئاتر به صحنه آورد. وقتی خوب در آثار او دقت میکنی، در مییابی که سخت در جستوجوی زبانی واحد است که از تمدن ایرانی نشأت گرفته. او صدای مردمانی را که در تاریخ گویی هیچگاه کسی نشنیده به گوش اهل دل و خرد و اندیشه میرساند و این همه را میتوان در کلیهی آثار او بهخوبی دید. بهجرأت میتوانگفت "بهرام بیضایی" ایرانیترین ایرانی است که سرزمین خود را میشناسد و بدون متوسل شدن به عناصر فریبدهنده و با دیدگاهی موشکافانه در قالبی زیباشناختی، تصویری باشکوه از زادبومش را به خواننده و تماشاگر خود ارائه میدهد. شالودهی اکثر کارهای ارزشمند او بیشتر تاریخ و اسطوره بوده است، گاه تاریخ را به تنهایی روایتگر بوده و گاه آن را در آمیخته با اسطورهها، که در بیشتر آنان به روحیهی والایِ آزادگی برمیخوریم که میتوان به دو اثر ماندگار او یعنی "چریکهی تارا" و "عیّارِ تنها" اشاره کرد. در آثار استاد بهرام بیضایی، نمادها از جایگاههای ویژه برخوردارند، نمادهایی که تو را با اتمسفر زمان و مکان آشنا کرده و هدایت میکنند تا بهتر ببینی و اندیشه کنی و خود تصمیمبگیری. همچنین حضور ارزشمند زنان در آثار او ستودنی است. او در آثارش زن را جدا از مرد نمیداند. او زن را در مقامی متمایز از آراء متداول قرار میدهد. از این همه میتوان به روح زخمخوردهی زن در "چریکهی تارا" اشاره کرد، که چگونه تارا برای باز یافتن و دانستن، تن به موجها میزند. تا مرز خطر پیش میرود. شمشیر بازماندهی قبیلهی گمشده را با حسرت و درد بر موجها میکوبد و فریاد میزند تا شاید موجهای به هم آمده روزی گشوده شود و شمشیر بار دیگر افسون پنهان خود را آشکار سازد تا اسطوره جان بگیرد. تارا، بشارت پیوند با رستگاری و آفرینش را حفظ کرده و در معرض آزمونی بزرگ است. او باید ابراهیم وار بگذرد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
