 |
||||
|
|
||||
|
گفتگویی صمیمانه با سید علی بکاء: افتخار می کنم که خادم مؤسسه ی خیریه ی حضرت ابوالفضل (ع) هستمسیدعلی بکاء مردی از جنس فوتبال، مربی بی ادعا و باتجربه ی بوشهری که تاکنون تجارب گرانبهایی کسب نموده است. بکاء با تیم ملی جانبازان و معلولین دارای چندین مقام جهانی می باشد. مربی ای که می توان از تجربه اش در تیم های نماینده ی استان در سطح کشور استفاده برد، ولی افسوس که مدیران نمایندگان استان وقت تلف می کنند و به دنبال مربیان غیربومی هستند. سیدعلی بکاء چند هفته قبل به همراه تیم ملی جانبازان در کشور آمریکا توانستند به مقام سوم جهان دست پیدا کنند. با این مربی نام آشنا، گفت وگویی ترتیب دادیم که پیش روی شماست.
• معرفی کامل؟ ـ به نام خدا، با تشکر از شما و هفته نامه ی نصیر، بنده علی بکاء خدمتگزار فوتبال استان بوشهر و تیم ملی می باشم. • شغل و تخصص؟ ـ افتخار می کنم که خادم مؤسسه ی خیریه ی حضرت ابوالفضل (ع) هستم که جزء مقدس ترین شغل ها محسوب می شود. این مؤسسه، نیازمندان را تحت پوشش خود قرار می دهد. • در خانواده ی چند نفری زندگی می کنید؟ ـ در خانواده ی چهار نفری با همسرم و دو فرزندم به نام حسین و حجت زندگی می کنیم. • چه شد که به سمت ورزش آمدید؟ ـ ورزش تمام وجود من است اگر روزی به ورزش فکر نکنم منفجر می شوم. هرکسی که می خواهد سالم زندگی کند باید ورزش کند تا شاداب و سرحال باشد خوشبختانه امروزه ورزش جایگاه خود را تا حدودی پیدا کرده و ای کاش دولت مردان اهمیت بیشتری به این امر می دادند. • در خانواده، ورزشکار دیگری هم می توان یافت؟ ـ بله، علاوه بر حسین و حجت که اهل ورزش هستند برادرانم علاقه ی زیادی به فوتبال دارند و برادرم از پیشکسوتان فوتبال می باشد که جا دارد از ایشان تشکر کنم که مشاور بسیار خوبی برای من هستند. • چرا ورزش معلولین و جانبازان را انتخاب کردید؟ ـ همیشه و همه جا گفته ام اگر آبرویی در ورزش دارم از وجود ورزشکاران جانباز و معلول است. خدا می داند 10 سال شیرین و بابرکت را با این عزیزان سپری کردم نه فقط به خاطر افتخارات و مقام بلکه به خاطر عزت و عظمت این بزرگان. • کار کردن با معلولین و جانبازان چه مزه ای دارد؟ ـ فقط این را می دانم که از لحظه لحظه ی کارم لذت می برم چون این من نیستم که فقط یاد می دهم بلکه آن ها هم به من می آموزند، درس مقاومت، ایستادگی، عزم، اراده و یکرنگی را. • کلکسیون افتخارات به دست آمده؟ ـ کلکسیون افتخارات متعلق به شهیدان می باشد که قهرمانان واقعی اند، ولی هرچه مقام به دست آمده تلاش ورزشکاران جانباز و معلول بوده. • چرا در بوشهر تیم های نماینده ی استان از تجربیات شما سود نمی برند؟ ـ من بوشهری هستم و افتخار می کنم که برای استانم مثمرثمر باشم. فکر می کنم تجربیاتم در حد فوتبال این استان باشد و این وظیفه ی مسؤولین هیأت فوتبال استان است که از مربیان بومی حمایت کنند. من در هر شرایط حاضرم به فوتبال شهرم کمک کنم. • مسابقات جهانی آمریکا را پشت سر گذاشتید، مقام سومی جهان چگونه به دست آمد؟ ـ ما اردوهای خوبی را پشت سر گذاشتیم و خوب تمرین کردیم، به بازیکنان انگیزه ی بیشتری دادیم، ترکیب تیم را نسبت به مسابقات المپیک تغییر دادیم و نفرات جدیدی را به تیم دعوت کردیم. تمام تلاش ما این بود که در جهان قهرمان شویم، البته سوم شدیم و خدا را هم شکر می کنیم. • به چه علت همیشه در بازی های حساس مقابل اوکراین شکست می خورید، توضیح می دهید؟ ـ ما همیشه مقابل اوکراین شکست نخورده ایم، بلکه چند بار این تیم را برده ایم، ولی اگر بخواهیم منطقی بررسی کنیم، تیم اوکراین یک تیم قدرتمند است. آن ها مدرسه ی فوتبال CP را در کشورشان دارند و از کودکی تحت نظر هستند و نسبت به وضعیت جسمی، تعیین رشته می کنند. حداقل 25 بازیکن هم سطح دارند در حالی که ما فقط تیم کامل درون زمین داریم و حتی ذخیره ی مناسبی برای جایگزین تعویض نداریم. آن ها مسابقات تدارکاتی را هم در داخل کشور دنبال می کنند و هم خارج با تیم های مطرح، ولی ما حریف تدارکاتی خوبی نداریم و باید با تیم هایی بازی کنیم که شرایط تیمی ما را درک می کنند. • عملکرد بازیکنان بوشهری تیم ملی چگونه بود؟ ـ بازیکنان بوشهر سرمایه های اصل تیم محسوب می شوند و تأثیرگذار در روند و پیشرفت تیم ملی. آن ها هم از نظر اخلاقی و هم از نظر فنی در خدمت تیم ملی هستند و هر کدام در پست خود بهترین هستند و من از تمام آن ها راضی هستم. • آیا در سطح جهان، مسابقات جانبازان و معلولین به صورت باشگاهی هم انجام می شود؟ ـ در سطح جهان اطلاع ندارم و بعید می دانم مسابقات باشگاهی برگزار شود. • چه توقعی از مسؤولین استان دارید؟ ـ قدرمسلم مسؤولین محترم استان دیدگاه خوبی نسبت به مقام جهانی تیم ملی جانبازان و معلولین دارند و قطعاً به طور شایسته ای از بوشهری های تیم ملی تجلیل می کنند. همان طور که در مسابقات پارالمپیک آتن آن ها را مورد لطف قرار دادند. • آیا عاقبت مراسم تجلیل از ورزشکاران جانباز و معلول برگزار گردید؟ ـ بله، با زحمات و حمایت هیأت جانبازان و معلولین مراسم خوب و باشکوهی برگزار گردید ولی جا داشت شرکت هایی که در این استان پول پارو می کنند، نیم نگاهی هم به تجلیل از قهرمانان سرافراز جانبازان و معلولین داشتند. به هر حال اگر با شاخه گلی هم از ما تجلیل می شد افتخار می کنیم که روی پای خودمان ایستاده ایم و با دیدگاهی معنوی به ورزش می پردازیم. جا دارد از زحمات آقای سید ابراهیم بحرانی و همکاران محترم ایشان در هیأت جانبازان و معلولین تشکر کنم. در پایان جا دارد از هفته نامه ی محبوب ”نصیر“ تشکر کنم که در همه حال با ما بوده اند. امیدوارم کماکان این کانون گرم و صمیمی ادامه داشته باشد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
