 |
||||
|
|
||||
|
نامهی فعالین سیاسی و مطبوعاتی استان بوشهر به استاندارنامهی فعالین سیاسی و مطبوعاتی استان بوشهر به استاندار
جناب آقای افراشته استاندار محترم بوشهر همان گونه که مستحضرید، انتشار خبر ابلاغ مصوبهی شمارهی 116115/ ت36010 به تاریخ 18/9/1385هیئت محترم وزیران پیرامون اصلاح طرح آمایش نواحی تأثیرپذیر از حوزهی گازی پارس جنوبی، موجی از نگرانی را در میان افکار عمومی استان بوشهر برانگیخته است، که شهروندان استان در میان بهت و ناباوری، شاهد تضییع حقوق اساسی خود مندرج در فصل سوم اصل 19 به ویژه فصل چهارم اصل 48 قانون اساسی جمهوری اسلامی بودند. از همین رو این جانبان جمعی از دانشگاهیان، فعالان اجتماعی، مطبوعاتی و فرهنگی استان بوشهر ضمن اعتراض به تصویب نامهی یاد شده لازم میدانیم اجمالاً نکاتی چند به شرح ذیل به استحضار برسانیم و رجاء واثق داریم جناب عالی ضمن همراهی با افکار عمومی استان مساعی و اقدامات لازم را با استفاده از تمامی اختیارات قانونی خویش به منظور بازنگری و جبران آن چه واقع شده است به کار خواهید بست. 1ـ ضمن تأکید بر قصور صورت گرفته معتقدیم محدود نمودن استان از مزایا و منافع طرح ملی پارس جنوبی نتیجه یک روند تاریخی حداقل 15 سال اخیر بوده، و همهی کسانی که در این امر قصور نمودهاند میبایست شجاعانه ضعفهای موجود را بپذیرند و همگی از هر گونه فرافکنی که نتیجه آن متهم نمودن همدیگر میباشد پرهیز نماییم؛ چرا که برای ترمیم و تصحیح آن چه که در تعریف حوزهی نفوذ اتفاق افتاده، باید صرفاً به دنبال افزایش همدلی و نزدیکی تمام نیروهای استان صرف نظر از گرایشهای سیاسی قومی و منطقهای باشیم. ورود به تنشهای غیر ضروری نه تنها ما را در برابر چالش اخیر ناکار آمد خواهد نمود؛ بلکه خود چالشهای جدیدی را در سطح استان ایجاد خواهد کرد. 2ـ آن چه که در تعریف طرح آمایش نواحی تأثیر پذیر از حوزهی گازی پارس جنوبی رخ داد دست کمی از تضییع سایر حقوق اقتصادی و اجتماعی مردم استان نداشت. محصول این طرح در دراز مدت بسط توسعه نامتوازن منطقهای و محرومیت مضاعف استان کمتر توسعه یافته بوشهر است که با شعار عدالت محوری رئیس محترم جمهور در تعارض میباشد این موضوع زمانی نگرانی کنندهتر میشود که در یک فرایند بسته و بدون حضور و اطلاع مدیریت ارشد استان در مورد سرنوشت و مقتضیات استان بوشهر در هیئت دولت تصمیمگیری میشود. 3ـ عمیقتر شدن شکافهای منطقهای و گسترش آن برای امنیت ملی خطری اساسی است. به علاوه توزیع نامناسب هزینه فایدهی ناشی از اجرای طرح پارس جنوبی و تمرکز آسیبهای اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی و امنیتی در نزدیکترین محل اجرای پروژههای نفت و گاز در استان بوشهر و اختصاص فواید اقتصادی و اجتماعی آن به نقاطی بسیار دورتر پروسهای را خلق خواهد کرد که با بدیهیترین اصول اخلاقی و مدنی درتعارض آشکار است. نباید از نظر دور داشت به علت استقرار پارس جنوبی در منطقهی عسلویهی استان بوشهر، بنیادهای اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی زیر چرخهای صنعت در هم شکسته، نشت فاضلابهای صنعتی و نفت و گاز در آب دریا هر روز شدید تر شده، هوا هر روز به گاز و گوگرد آلوده میشود، انواع و اقسام بیماریها اهالی منطقه را تهدید میکند و پوشش گیاهی سواحل و زنجیرهی غذایی بسیاری از آبزیان نابود شده است. آیا با همهی این اوصاف مردم استان بوشهر حق ندارند تا فرآیند توسعه نصیبشان شود؟ به گفته مقامات ارشد وزارت نفت درآمد هر فاز طرح توسعه پارس جنوبی یک میلیارد و پانصد میلیون دلار در سال است و با بهرهبرداری از هر فاز، تولید ناخالص ملی کشور یک درصد افزایش مییابد. حال اگر قرار است "عسلویه" نام تمدن صنعتی ایران باشد کدام سیاست و ارادهای حکم میکند که مردم رنج کشیده این منطقه از مزایای این طرح بیبهره مانند، اما کسانی که در این فرآیند متحمل کمترین هزینهای نشدهاند بیشترین بهرهها نصیبشان گردد. اگر تمدن عسلویه قرار است سکوی توسعه و پیشرفت سراسر ایران باشد و در واقع منافع یک ایران را تأمین کند (توسعه در مقیاس ملی)، تأمین منافع مردم منطقه نیز بر مسئولان ایرانی فرض است (توسعه در مقیاس منطقهای) 4ـ مسیر طی شده در تعریف طرح آمایش نواحی تأثیر پذیر از حوزهی گاز پارس جنوبی بدعتی آشکار بوده است که طی آن استانداری فارس پیشنهادی را به هیئت وزیران ارائه داده، که در نهایت به تصویب رسیده است و با تصویب آن مشکلات و معضلاتی را برای استان دیگر رقم زده است. این اقدام جانبدارانه بیانگر آن است که دولتمردان و لابیهای استان فارس درک صحیحی از واژهی منافع ملی ندارند. این جانبان معتقدیم پارس جنوبی پروژهای ملی است که همه میبایست از مواهب آن منتفع شوند اما مسئولین استان فارس با حرکتی گام به گام و طی دو مصوبهی شماره 14882/ ت 32388 به تاریخ 26/4/84 و مصوبهی شمارهی116115/ت36010 به تاریخ18/9/85 به هر آن چه خواستهاند رسیدهاند و پارس جنوبی را نه پروژهای ملی بلکه پروژهای منطقهای نمودهاند و الا دلیلی نداشته است که با اضافه شدن بندیهای ی، ک، و، ل به ماده 6 مصوبه 116115 / ت 36010 به تاریخ18/9/85 مواهب و منافع طرح آمایش یاد شده توسط یک استان مصادره به مطلوب شود آن جا که طی بندهای مذکور عنوان میگردد. ـ احداث پست 400 کیلو وات در شهرستان خنج یا لار جهت تکمیل شبکه انتقال نیرو مطالعه شود. ـ احداث خط دوم انتقال آب از سد سلمان فارسی به لار و بندر چارک صورت پذیرد. ـ بررسی احداث سد مخزنی هایقر در شهرستان فیروزآباد مورد مطالعه قرار گیرد. ـ احداث بزرگراه منطقه ویژه انرژی پارس تا پالایشگاه پارسیان و بررسی اتصال آن به جاده جم ـ فیروز آباد و همچنین مطالعه و بررسی آن به خنج، لار و بندرعباس انجام پذیرد. ـ از همه تأسف برانگیزتر، بند زماده 7 است که اشعار میدارد؛ بررسی فنی، اقتصادی و زیست محیطی مسیر راه آهن منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی به بندرعباس از مسیر ساحل یا از مسیر لار ـ ایستگاهزاد محمود در طول برنامه چهارم توسعه بدون تعیین تکلیف مسیر راه آهن بوشهر ـ عسلویه انجام گیرد و مواردی از این دست بیعدالتی ناروایی است که به بوشهر و مردم آن رفته است. جناب آقای افراشته حال با تمامی این اوصاف، ادامه روند دخالت استانهای همجوار در مقدارات استان بوشهر که به بخش کوچکی از آن ذکر شد موجب شکلگیری این ذهنیت تاریخی خواهد گردید و اولین اثر و پیامد متناظر بر این دخالتها فعال شدن و گسترش گسلهای اجتماعی ـ قومی و فرهنگی خواهد بود. پیشنهاد میگردد برای گرفتن سهم قانونی و مطالبات به حق مردم استان در پروژهی کلان پارس جنوبی، ادارهای تحت عنوان " ادارهی نفت و گاز" در استانداری یا سازمان مدیریت و برنامهریزی با ساز و کارهای تعریف شده تأسیس، تا خلایی که در زمینهی ارتباط با پارس جنوبی وجود دارد مرتفع شود. در پایان درخواست میگردد دستور فرمایید پیگیریهای لازم در خصوص توقف اجرای تمامی مصوبههای فوق صورت پذیرد و در ضمن مصوبهی جدیدی با عنوان بستهی پیشنهادی با رویکرد کاملاً علمی که مستلزم صیانت از منافع دراز مدت استان بوشهر باشد تهیه گردد و برای همیشه به مبحث انتزاع عسلویه به عنوان مقولهای چالش زا در استان پایان دهد. این امر نیز مستلزم ورود دوبارهی نیروهای فرهنگی، کارشناس، نخبه و دانشگاهی به چرخهی مشورتی استان میباشد. امیدواریم که جناب عالی جهت تنویر افکار عمومی در این زمینه پاسخی قانع کننده ارائه نمایید و با جمعآوری نظرات مختلف کارشناسان و استفاده بهینه از توان نیروهای تخصصی و دانشگاهی به نگرانیهای موجود پایان دهید زیرا که بیگمان تأخیر، سکوت و روزمرگی در این قضیهی مهم جایز نیست و نقض پیمان با مردم است. فرجام سخن این که جناب عالی در پیگیری قاطعانه این حق قانونی استان، مستظهر به عنایت ویژه مردم و مورد حمایت بی دریغ دانشگاهیان، فرهنگیان و نیروهای اجتماعی استان خواهید بود. 1ـ دکتر پرویز حاجیانی 2ـ دکتر رضا آذین 3ـ دکتر عبدالمجید مصلح 4ـ دکتر ابراهیم حیدری 5ـ دکتر جهانگیر حیدری6ـ دکتر محمود جمهیری 7ـ دکتر نورالدین امیری 8ـ دکترحمید اسدپور 9ـ دکترعبدالرحیم مهرور 10ـ دکترمحمد حسن نصیری 11ـ دکتر عبدالحسین بهرامی 12ـ محمد دادفر 13ـ یونس قیصیزاده 14ـ رضا معتمد 15ـ علی هوشمند 16ـ حسن لاوری 17ـ غلامعلی قاضیزاده 18ـ حمید آبآذر 19ـ ناصر علیخواه 20ـ سیروس بنهگزی 21ـ اسماعیل جعفری 22ـ یونس جعفری 23ـ خلیل موحد 24ـ نجف آهوچهر 25ـ حمید مؤذنی 26ـ علی اسماعیلپور 27ـ داریوش رزمی 28ـ غلامرضا قربانیمقدم 29ـ مجید اجرایی 30ـ علی عاشوری 31ـ غلامحسین خلیلی 32ـ سید حسین معروف 33ـ نبیالله دهقانی |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
