سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
وضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر ـ ظرف چند روز گذشته تعدادی از بوشهریها که از اقدامات همقطارانشان در تهران و یزد و سایر جاها با اطلاع شده دست به کار شدهاند تا یک نیروی داوطلب را تشکیل دهند.
40 صنف بازرگانی از جمله بستگان تجار عمدهی محلی ترتیب مشق نظامی داده و ناخدا ابراهیم، فرمانده کشتی پرسپولیس، پیشنهاد نموده به آنها تعلیم نظامی دهد.
برابر دستورالعمل، در بدایت امر قرار است مشق نظامی «به طور پنهانی» صورت گیرد و از چوب و چماق به جای تفنگ استفاده شود. این نیرو که مراحل اولیهاش در حال شکلگیری است [ 5 روز پیش ] [ ادامه ] |
|
|
انواع رژیمهای سیاسی بر مبنای میزان مشارکت مردم در حکومتانواع رژیمهای سیاسی بر مبنای میزان مشارکت مردم در حکومت
قسمت اول
طبقهبندی و تعریف رژیمهای سیاسی به سادگی امکانپذیر نیست. این دشواری ناشی از تنوع و چندگونگی رژیمهای سیاسی کنونی جهان است که با توجه به ویژگیهای گوناگونی که دارند نمیتوان هر یک را دقیقاً در یک طیف از رژیمهای سیاسی جای داد. مشکل دیگر تعاریفی است که از شکلهای مختلف حکومت به عمل آمده است یعنی برخی از تعاریف آن قدر کلی و بعضی بالعکس آن قدر جزیی و دقیق است که هیچ یک قابلیت تطابق با واقعیت موجود اشکال حکومتی را ندارد. مسئله دیگر این است که کلیهی طبقهبندیهای رژیمهای سیاسی براساس یک نظام ارزشی شکل گرفته است. به این معنا که غالباً میخواستهاند محسنات رژیم مورد نظر خویش را در برابر معایب و نقایص رژیمهای دیگر بیان کرده و به توجیه رژیم مورد قبول خود بپردازند. به عنوان مثال طبقهبندی غربی که "دموکراسی" را در برابر "دیکتاتوری" مینهد، در نظر دارد که رژیمهای نوع اول را توجیه کند و از اعتبار رژیمهای نوع دوم بکاهد. زیرا در زمان حال لفظ "دیکتاتوری" تحقیرآمیز و لفظ "دموکراسی" تأیید برانگیز است. همین جریان در مورد تعاریفی که کشورهای کمونیستی از رژیمهای سرمایهداری و رژیمهای سوسیالیستی به دست میدهند نیز وجود دارد. لذا با در نظر داشتن مطالب فوق، به منظور آشنایی با برخی مفاهیم و واقعیتها در مورد رژیمهای سیاسی موجود در جهان، انواع رژیمهای سیاسی را از دو دیدگاه مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار میدهیم. از مهمترین ملاکهای طبقهبندی شکلهای حکومت، نسبت مشارکت مردم در حکومت است، براین اساس رژیمهای سیاسی را میتوان به سه دستهی عمده تقسیم کرد: اول رژیم استبدادی و مراد از این رژیم یک رژیم سیاسی است که دارای این مشخصات میباشد؛ اول، نامحدود بودن قدرت شخص حاکم به نحوی که در انجام هر کاری مختار است. در این حکومت حدود سنتی یا قانونی برای قدرت دولت وجود ندارد. دوم اینکه دامنهی قدرتی که عملاً به کار برده میشود آن قدر وسیع است که مستلزم وجود دستگاه متمرکزی است تا بتواند هر گونه مخالفتی را سرکوب نماید. سوم، از نظر اجتماعی بر یک نظام اجتماعی استثماری و غیر عادلانه متکی است. در این گونه رژیم ها زمامداران به وسیلهی مردم انتخاب نمیشوند و از راههای غیر انتخابی مثلاً از راههای غلبهی نظامی و یا شیوهی موروثی و تعیین جانشین به قدرت میرسند. لذا این رژیمها، از دوران کهن در اکثر کشورها حاکم بوده و در طول تاریخ دستخوش تغییراتی گردیدهاند. در قرن هیجدهم، انقلابهای آمریکا و فرانسه به اصطلاح با استبداد به مبارزه برخاستند و این مبارزه در طول سدههای نوزدهم و بیستم منجر به بسط حکومتهای ظاهراً قانونی در بسیاری از نقاط جهان شد. با این حال در قرن بیستم نوع تازهای از استبداد تحت عنوان «توتالیتریسم» پدید آمد که این نوع حکومت یعنی "توتالیتر" بر گرفته از لفظ Total به معنای جامع و فراگیر است و در اصطلاح سیاسی، حکومتی است که دولت بر کلیهی شئون اقتصادی و اجتماعی جامعه تسلط دارد و جامعه را از طریق حزب واحد مسلط که قدرت سیاسی را به صورت انحصاری در اختیار گرفته، اداره میکند. مشخصهی اصلی این حکومت توسل به زور و ترور و حکومت مطلقهی فردی است. دولت در این حکومت اختیار تام و اقتدار منحصر به فرد دارد. حذف کلیهی اشکال دموکراسی در جامعه و توسل به سرکوبی و ترور و کوشش در جهت تعمیم و تثبیت ایدئولوژی رسمی حزبی و نابود کردن استقلال فرد از مظاهر آن میباشد. آشکار است که در چنین حکومتی نه تنها برای مردم آزادی انتخاب نماینده و یا انتخاب رییس دولت وجود ندارد بلکه امور مملکت نیز بر طبق قانونی معین و مشخص اداره نمیشود. دولت توتالیتر، مجموع قوای جامعه را به خدمت گرفته و هدایت میکند. از این نوع رژیمها میتوان حکومت هیتلر در آلمان نازی، استالین در شوروی سابق و موسولینی در ایتالیا را نام برد. اگر چه بنیاد ایدئولوژیک شوروی استالینی با آلمان هیتلری و ایتالیای موسولوینی تفاوت دارد و بنیاد رژیم شوروی بر پایهی کمونیزم و آلمان بر نازیسم و ایتالیا بر فاشیسم میبود ولی این حکومتها در به کار بردن روشهای تروریستی و حکومت مطلقهی فردیـ که از مشخصههای اصلی توتالیتاریسم است ـ با هم اشتراک دارند.
|
|
|
