![]() |
||||
|
|
||||
|
نقدی بر سخنرانی معاون آموزش و پرورش استان بوشهر در گردهمایی فرهنگیان گناوهنقدی بر سخنرانی معاون آموزش و پرورش استان بوشهر در گردهمایی فرهنگیان گناوه
معاون آموزش و پرورش به قول خودش 9 سال بوده که آرزو داشته یک بار در جمع معلمان گناوه سخنرانی کند و بالاخره این آرزو، با روی کار آمدن دولت عدالت محور و مهرورز تحقق یافت و کسی که 2 سال در گناوه رییس آموزش و پرورش بود با گردباد تغییرات به عنوان معاون پشتیبانی آموزش و پرورش استان منصوب شد. نگارنده ضمن احترام به شخصیت آقای شمسی جملات گفته شدهی ایشان را در جمع معلمان گناوه برای خوانندگان گرامی نقل میکنم. آقای معاون گفت: «آموزش و پرورش نمیتواند با سیاست هماهنگ باشد» و جملهای دیگر: «سیاست را در آموزش و پرورش کمرنگ کنید و به کیفیت آموزش بپردازید». جناب آقای معاون، از حضرتعالی سؤال دارم که اگر سیاست نبود جایگاه حضرتعالی به عنوان یک مدیر کجا بود؟ آیا حضرتعالی به فرمایش خودتان مگر نه با تُندباد تغییرات سیاسی در کشور منصب معاونت پشتیبانی سازمان آموزش و پرورش را بر عهده گرفتهاید؟ و شما به عنوان یک فرد سیاسی که خود سیاست را در آموزش و پرورش قبول ندارید، بگویید چگونه میشود سیاست را در آموزش و پرورش کمرنگ کرد؟ و چرا فرهنگیان نباید با سیاست سروکار داشته باشند؟ جناب آقای معاون، هر نظام سیاسی برای حفظ بقای خود، باید وظایف مختلفی را انجام دهد که یکی از آنها جامعهپذیری سیاسی است. جامعهپذیری سیاسی امروزه یکی از مفاهیم اساسی و مهم در بخشهای مختلف علوم اجتماعی، به ویژه جامعهشناسی سیاسی و روانشناسی اجتماعی است و اصولاً جامعهپذیری سیاسی را باید روندی دانست که فرد در آن به وظایف، حقوق و نقشهای سیاسی خود در جامعه آشنا میشود. بسیاری از افراد بودند که خود را از سیاست جدا کردند و به بهانهی دفاع از دین و معنویت در گوشهی انزوا خزیدند و طرفدار جدایی دین از سیاست شدند اما با این اندیشهی ناتوان و عاجز نتوانستند در مسیر رهایی جامعه و انسانها برآیند. امام خمینی(ره) سیاست را جزیی از دیانت و یکی از ارکان دیانت را نیز روش سیاسی و آگاهی از ترفندها و حیلههای دشمنان دانست. مگر یک کشوری که جوانهایش سیاسی نیستند، مسائل سیاسی را نمیفهمند و تحلیل درست ندارند. منافع حکومتهای دیکتاتور در دنیا این است که مردم سیاسی نباشند، مردم درک سیاسی و قدرت تحلیل وشعور سیاسی نداشته باشند. با این نگاهها پی میبریم که آموزش و پروش یکی از ارکان مهم هر نظام سیاسی است و به عنوان رابط بین نسلها نقش ایفا میکند. بنابراین سیاست حاکم بر کشور طبعاً روی کم و کیف تعلیم و تربیت اثر خواهد گذاشت. معلم در مدرسه نه تنها نباید خود و فراگیرانش را از سیاست و سرنوشت سیاسی دور نگه دارد بلکه باید در راه سیاست کشورش نقش مؤثری به عهده داشته باشد. معلم باید با آشنایی با مسایل سیاسی روز، واقعیتهای جامعه و جریانات سیاسی درون و بیرون، تحلیلها و فرصتها، نقاط ضعف و قوت را تشریح کند. پویایی و نشاط یک جامعه به مشارکت آگاهانهی مردم خصوصاً فرهنگیان، دانشجویان ودانشآموزان در امور مختلف بستگی دارد و در سیستم آموزش و پرورش است که افراد آگاه میشوند و خطرات استعمارگری و استثمارگری و استعمارزدگی را در مییابند و از سلطهجویی و سلطهپذیری برحذر میباشند. راههای فریب سیاسی استعمارگران و شرایط زندگی مستقل و متکی به خود را میشناسند و در ادارهی امور کشور راغب میشوند. معلم به عنوان عضوی فعال در اجتماع باید از ابتدا زیربنای استقلال فکری و سیاسی آیندهسازان را بنا نهد. حقاً باید گفت: سیاست آموزگار ملت است و رکن اول و آخرش، آموزش و پرورش است. پس جناب آقای معاون، نمیتوان مقولهی سیاست را در آموزش و پرورش کمرنگ کرد و با سیاست حاکم بر دستگاه آموزش و پرورش است که میتوان به فرمایش حضرتعالی به آموزش، کیفیت بخشید و اگر سیاست منطبق با اهداف آموزش و پرورش باشد قطعاً میتوان سیاست و آموزش و پرورش را هم هماهنگ کرد. |

طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه