 |
||||
|
|
||||
|
نگاهی به وضعیتکشاورزی در استان بوشهرنگاهی به وضعیتکشاورزی در استان بوشهر
• بخش پایانی در امر گسترش گلخانهها در استان موانعی موجود است که مهمترین آنها عبارتند از: 1) بالا بودن هزینهی تولید گلخانهها: آن چه واضح است این است که امروزه آگاهی و شناخت از اهمیت گلخانهها به عنوان محیطهایی کنترل شده در امر تولید بر عموم کشاورزان استان واضح است، اما هزینهی ساخت و مجهزسازی گلخانهها با توجه به توجیه اقتصادی لازم برای هر گلخانه بسیار بالاست. هزینهی ادوات و تجهیزات لازم و مجهزسازی آنها به سیستمهای رایج آبیاری از جمله سیستم قطرهای برای عمدهی کشاورزان بالاست. همچنین با توجه به اینکه این تجهیزات عمدتاً از استانهای همجوار و گاه دور دست تهیه میشود هزینهی آن افزایش بیشتری خواهد یافت. 2) عدم رواج مدیریت صحیح گلخانه: عمدتاً گلخانه را صرفاً محیطی بسته به شمار میآورند، حال آنکه مدیریت گلخانه بسیار دقیق و حساس بوده و لزوم آشنایی دقیق و آگاهی گلخانهداران را در سطح استان دو چندان میکند که در حال حاضر به نظر میرسد در مواردی چون مصرف بیرویهی کود و سم و تنظیم شرایط محیطی گلخانه با مشکلاتی در گلخانههای استان مواجه هستیم. در امر تحقیقات کشاورزی، مراکز تحقیقاتی استان همواره گامهای مفید و مؤثری را برداشتهاند. جهتگیری موضوعی و کاربردی تحقیقات کشاورزی استان به خصوص در امر سازگار سازی ارقام مختلف زراعی با شرایط بومی، بررسی راهکارهای اساسی در کنترل آفات و بیماریهای رایج سبزی و صیفی و به خصوص نخیلات در استان از جمله عارضهی خشکیدگی خرما و افزایش میزان پذیرش آزمایشات خاکی و آبی در جهت توسعهی کشت خصوصاً کشت گلخانهای، حکایت از روند رو به جلو تحقیقات کشاورزی استان دارد. از جمله اهداف و برنامههای تحقیقاتی که از نظر اینجانب مطرح است فرهنگسازی در جهت تغییر رویهی غذایی مردم استان و تلاش در جهت توسعهی مصرف محصولاتی چون کُنار هندی و قارچ خوراکی است و تحقیقات عمدهای که در این زمینه به عمل آمده گواهی بر این مدعاست. برگزاری کلاسهای آموزشی، برنامههای هفتهی جهاد کشاورزی و هفتهی انتقال یافتههای تحقیقاتی و همچنین چاپ بروشورهای آموزشی در زمینهی فعالیتهای ترویجی از جمله اقدامات مؤثر بر ارتقاء کشاورزی استان است. به طور کلی میتوان در مجموع چنین ابراز داشت که استان بوشهر علیرغم وجود محدودیتهای مختلف در بحث شرایط اقلیمی از پتانسیل خوبی جهت ارتقاء سطح کشاورزی برخوردار است. عمده کاستیهای مطروحه در امر کشاورزی استان در موارد ذیل خلاصه میشود: 1) عدم به کارگیری مناسب و بهینه از فارغالتحصیلان دانشگاهی در رشتههای مختلف کشاورزی در جهت علمی نمودن دانش تولید که این مهم تا حدودی با تشکیل نظام مهندسی کشاورزی در استان مرتفع گردیده است. 2) عدم فرهنگسازی صحیح و نوین در بحث روشهای علمی جدید تولیدی و مدیریت مزرعه و همچنین استفاده از روشهای نوین آبیاری. 3) عدم ارتباط مستمر و بهینهی مراکز فعال در امر کشاورزی ـ چه در بخش تولید و چه در بخش مدیریت ـ با مراکز تخصصی، پژوهشی و دانشگاهی در سراسر کشور جهت آگاهی از فعالیتهای این مراکز و به روز شدن مراکز استانی. 4) بالا بودن میزان واسطهها در امر بازاررسانی که عمدتاً موجب کاهش روحیهی کاری در کشاورزان شده و عملاً آنها را از درآمدی که شایستهی زحماتشان میباشد بینصیب میسازد و به سمت مشاغل دیگر سوق میدهد. 5) عدم وجود انبارها، سردخانهها و صنایع تبدیلی در حد مطلوب در استان که به طور غیر مستقیم در افزایش میزان تلفات محصولات، باقی ماندن حجمی از محصول، بالا رفتن قیمت محصولات در برخی از فصول سال و ... مؤثر است. جا دارد که بخشی از بودجه استانی سازمان به امر ساخت و مجهزسازی انبارها و سردخانههای سبزی و صیفی اختصاص یابد. 6) فقدان کیفیت مناسب در امر بستهبندی محصولات که عمدتاً متوجه محصولات نخیلات به خصوص خرما میباشد. استان بوشهر به عنوان یکی از مهمترین مناطق تولید خرما و صادرات آن به کشورهای خارجی از صنعت بستهبندی مطلوبی برخوردار نیست. بستهبندیهای به عمل آمده تنها جهت صدور به کشورهای حاشیهی خلیجفارس و کشورهای حوزه دریای خزر مناسب است که این کشورها نیز محصول ما را به قیمت شایسته خریداری نمیکنند. 7) افزایش قابلیت و حوزهی فعالیت بخشهایی چون نظام مهندسی به عنوان نهادی جوان، فعال، صاحب فکر و ایدههای جدید عملاً یاریگر سازمان جهاد کشاورزی خواهد بود و در این خصوص ایجاد انگیزه و ایجاد امنیت شغلی به فعالان این بخش در آینده راهکاریست امید بخش در جهت حرکت به سمت کشاورزی مدرن و منطبق بر نیازها. در پایان امیدواریم تمامی تلاشها و زحمات صورت گرفته در تمامی بخشهای کشاورزی استان آیندهای روشن را برای این مرز و بوم رقم زده و خودکفایی در تولید همهی محصولات را روزگاری شاهد باشیم. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
