 |
||||
|
|
||||
|
سی سـال بدون مرد کویرسی سـال بدون مرد کویر مسلم روئین
وقتی جوانان امروزی عکس دکتر شریعتی را در صفحهی موبایلم مشاهده میکنند هیچکس او را نمیشناسد. یکی میگوید شاه است، دیگری میگوید فلان هنرپیشهی سینما و سومی…! آیا نسل امروز نیز مانند نسل قبل از سال 50 شده که حتی معلم انقلابش را که آوازه شهرتش تمام خاورمیانه و کشورهای اروپایی و آمریکایی را فرا گرفته بود نشناسد؟ پس بسیار باید برای این نسل متأسف بود. اما شریعتی که بود و چه کرد؟ معلم شهید دکتر علی شریعتی، محرکی بر تنبلی فکری و حرکتی ملت، بیدار باشی بر نیروهای نیکی که به خواب رفته بودند، مرهمی بر دردهای شناخته و ناشناخته بود، دردهایی که از نوعی منطق بیمارگونه ناشی میشد. در تمدنی که بیشتر تجدد است او به پا میخیزد و سعی در بازگشت به خویشتنِ خویش مینماید تا جای خالی تمدن را به جای تجدد پر کند. او انسانی را که عروسک خیمه شب بازی شده بود و با بندهای استعمار، استثمار، استحمار و استبداد به بازی گرفته شده به خود میآورد و راه مسئول بودن را به آنان نشان میدهد. او حلقههای زشت و نامریی زمانه را بر گردن انسانها نمایان میبیند و میرود تا این حلقهها را بگسلد و انسان به بند کشیده را از این حلقههای جهل و نادانی برهاند. او در ظلمتی پردههای تاریکی را درید که بزرگترین مردان ظالم، ظلمتی وحشتناک را همراه با پردههای متعدد از ریا، نفاق، ترس و طمع به وجود آورده بودند و او یکی پس از دیگری چنین پردههایی را درید و به دیگران نیز این شهامت را آموخت. او کسی بود که انسان را از پوچی خودش آگاه کرد و به او فهماند که تا خودش را پوچ میانگارد همانگونه پوچ خواهد ماند و هنگامی که به خود آید در به اوج بردنِ انسان و انسانیت سهیم خواهد بود. او قلم را به خاطر "نان" آوریاش به دست نگرفته بود بلکه پیام آوریاش را میجست و همیشه این حقیقت را مد نظر داشت که پیوسته خود را در برابر قلم و قلم را در برابر مردم شدیداً مسئول بداند. او را نمیتوان در چند واژه یا صفحه شناساند، اما ما تکرار میکنیم تا نسل امروز بدانند مفاخر و چهرههای ماندگارشان چه کسانی هستند تا یادآور نام و رهرو راه و هدفشان باشیم. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
