سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و هشتم
بوشهر
دوم ژوئن 1907
6ـ همراهان سردار مکرم ـ که پیش از این از آنها یاد شده ـ از معاون سردار دستوری دریافت کرده دایر بر اینکه به خانههای خود برگردند. [ 2 روز پیش ] [ ادامه ] |
|
|
رژیمهای سیاسی براساس تقسیم وظایف بین مقامات حکومتیرژیمهای سیاسی براساس تقسیم وظایف بین مقامات حکومتی
قسمت چهارم
در سه قسمت پیشین انواع رژیمهای سیاسی بر مبنا و اساس میزان مشارکت مردم در حکومت تشریح شد، ولی معیار دیگری برای طبقهبندی رژیمهای سیاسی وجود دارد که از جنبهی حقوقی به دستهبندی شکلهای حکومتی میپردازد و آن بر مبنای تقسیم وظایف میان زمامداران استوار است. معمولاً هر حکومتی دارای دو بخش متمایز میباشد: یکی مجلس یعنی دستگاههای جمعی که از اعضای متعددی تشکیل میشود به نام قوهی مقننه یا قانونگذاری که به آن قوای مقنّن یا قوای تقنینی هم گفته میشود و دیگری دستگاهیست که از یک شخص واحد یا تعدادی اشخاص تشکیل مییابد. این دستگاه را گاهی قوهی مجریه و گاهی دولت و گاهی هئیت حاکم میخوانند براساس روابط این دو قوا میتوان سه نوع رژیم تشخیص داد اول: رژیم اختلاط قوا، دوم: رژیم تفکیک قوا، سوم: رژیم همکاری قوا که رژیم پارلمانی هم به آن گفته میشود. در رژیمهای اختلاط قوا، دو قوهی مذکور در هم ادغام میشوند و معنای اختلاط قوا این است که همهی تصمیمات اساسی توسط اندام واحدی از دولت گرفته میشود. اختلاط قوا خود دارای دو شکل مختلف است؛ اول: اختلاط مطلق که در آن جز یک دستگاه وجود ندارد و تمام اختیارات و تصمیمات منحصراً در دست همان دستگاه است که ممکن است فقط از یک نفر تشکیل شده باشد و در این صورت آن را سلطنت مطلقه یا دیکتاتوری مینامند، دوم: اختلاط نسبی است که در آن ظاهراً دو دستگاه وجود دارد اما تنها یکی از این دو دستگاه قدرت واقعی را در دست دارد و دیگری تنها نقش تصویبی را ایفا مینماید و نمونهی آن در دورهی سابق وجود داشت که عوامل رژیم پهلوی میگفتند: چه فرمان یزدان چه فرمان شاه؟! لذا در دیکتاتوریهای امروزی همیشه پارلمانهایی هستند که وظیفهای جز تصویب تصمیمات رییس کشور، آن هم به اتفاق آراء ندارند ولی در رژیمهای تفکیک قوا بالعکس هر یک از دو دستگاه قسمتی از وظایف حکومتی را انجام میدهند. قوهی مقننه به مجلس اختصاص دارد و قوهی مجریه در اختیار هیئت دولت است. در این رژیمها استقلال هر یک از دو قوه تأمین شده و وظایفشان دقیقاً تعیین و از دخالت در کار یکدیگر منع شدهاند.
|
|
|
