 |
||||
|
|
||||
|
رشد هوش یک جریان تدریجی است نه ناگهانیرشد هوش یک جریان تدریجی است نه ناگهانی
هوش آدمی از دوران جنینی، رشد خود را آغاز میکند و معمولاً تا حدود 16 الی 18 سالگی ادامه دارد؛ از آن پس تقریباً متوقف میشود و تفاوت یک جوان 17 تا 18 ساله با افراد مسنتر به میزان تجربهی آنها بستگی خواهد داشت. بنابراین رشد هوش، یک جریان تدریجی است نه ناگهانی، یعنی در یک خط سیر زمانی نسبتاً طولانی حتی تا دوران میانسالی از حیات آدمی تکوین مییابد و شکل میگیرد. بسته به نوع استعداد و هوش خاص، تا دوران کهنسالی نیز تحول صعودی دیده شده است. شکلگیری استعداد ویژهی یک فرد و بروز آن نیاز به گذشت زمان دارد و تمامی عرصهی حیات وی را پهنهی ظهور خود قرار میدهد. از طریق شتاب و تعجیل نمیتوان هوش و استعداد آدمی را شکوفا و متجلی نمود. هوش و نبوغ به منزلهی موهبتی الهی، جلوهای از رحمت رحمانیه است که مقتضی تأنی است. که تأنی هست از رحمان یقین هست تعجیلت ز شیطان لعین آری از طریق تأنی و به دور از شتاب میتوان به نتایج مطلوب دست یافت: با تــأنی گشــت موجــود از خــــدا تا به شش روز این زمین وین چرخها ور نه قــادر بــود کــز "کن فیکون" صـد زمیــــن و آسمــان آرد بــرون چنانچه حضرت امیرالمؤمنین (ع) میفرماید: اَصابَ متأنَّ اَو کادَ اخطَا مُستَعجِل اَو کادَ "کسی که با تأنی کار میکند، به صواب و هدف نائل میشود یا نزدیک به آن است؛ شتاب کننده، دچار خطا و اشتباه میشود یا در معرض آن است." حوزهی وسیعی از عوامل وراثتی و محیطی تعیین کنندهی تغییرات هوش آدمی است؛ سن فرد، سطح و نوع هوش وی از جمله تعیین کنندههای قابل ملاحظه هوش و رشد پیشبینی آن است. * منبع: روانشناسی کودکان تیز هوش و روشهای آموزشی ویژه، دکتر کاظم حقیقی |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
