Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.

1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید
[ 30/4/1387 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و هشتم
بوشهر
دوم ژوئن 1907
6ـ همراهان سردار مکرم ـ که پیش از این‌ از آنها یاد شده ـ از معاون سردار دستوری دریافت کرده دایر بر این‌که به خانه‌های خود برگردند.
[ 2 روز پیش ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


ليگ فوتبال استان بوشهر -بازي سايپا برازجان وگاز جم


 

رژیم‌های سیاسی براساس تقسیم وظایف بین مقامات حکومتی

رژیم‌های سیاسی براساس تقسیم وظایف بین مقامات حکومتی

قسمت پنجم

نمونه‌ی ‌دیگر این نوع رژیم‌ها همکاری قوا یا رژیم پارلمانی‌‌ست که با رژیم‌های تفکیک قوا فرق عمده‌ای دارد. رژیم پارلمانی یا همکاری قوا با تمایزی که میان رییس دولت ـ که نخست وزیر باشد ـ و رییس حکومت ـ که پادشاه یا ملکه باشد ـ مشخص می‌شود. در این‌جا رییس حکومت فقط نقش تشریفاتی بدون قدرت واقعی دارد و رییس دولت به تنهایی در میان هیأت وزیران که در برابر پارلمان دارای مسئولیت مشترک هستند هدایت قوه‌‌ی مجریه را بر عهده دارد. در این نوع رژیم‌ها هر یک از دو قوه، حق دخالت در کارهای قوه‌‌ی دیگر را دارد. مثلاً قوه مجریه در اختلافات میان دو مجلس میانجی می‌شود و می‌تواند آن‌ها را برای تشکیل جلسه‌ی فوق‌العاده دعوت کند یا تشکیل جلسه را به تعویق اندازد و حتی ممکن است مجلس‌ها را منحل کند و در مقابل مجلس‌ها نیز می‌توانند در کار وزیران به وسیله‌ی پرسش و استیضاح اعمال ‌نظر کنند و بالاخص ممکن است با دادن رأی عدم اعتماد آنان را وادار به استعفا نمایند. در مواردی که میان دو قوه‌ی مجریه و مقننه تعارض پیش آید از مردم خواسته می‌شود که قضاوت خود را بیان نمایند و فصل خصومت کنند. نمونه‌ی بارز این‌گونه رژیم‌ها کشور انگلستان است ولی در رژیم‌های تفکیک قوا ـ همان‌طوری که قبلاً بیان شد ـ هر یک از دو قوه قسمتی از وظایف حکومتی را انجام می‌‌دهند یعنی قوه‌ی مقننه به مجلس اختصاص دارد و قوه‌ی مجریه در اختیار هیئت دولت است. در این رژیم، استقلال هر یک از دو قوه تأمین شده و وظایف‌شان دقیقاً تعیین و از دخالت در کار یکدیگر به طور کلی نهی شده‌اند یعنی این‌که کنگره ـ که همان مجلس است ـ نمی‌تواند رییس جمهور را عزل کند و همچنین رییس جمهور هم حق انحلال کنگره را ندارد. به عنوان مثال می‌توان از ایالات متحده آمریکا یاد کرد که نظام خود را براساس "تفکیک قوا" تنظیم نموده است.