 |
||||
|
|
||||
|
بحران سیمان بیخیالی مسئولینبحران سیمان بیخیالی مسئولین
نمیدانم محترم از بازار سیاه سیمان چه قدر اطلاع دارند، اما با خود میاندیشم اگر اطلاع ندارند که واویلا و اگر اطلاع دارند و گامی برای حل آن بر نمیدارند که...! از اوایل سال جدید دولت مردان گرامی با نیت کنترل قیمت سیمان، بازار سیاهی به راه انداختهاند که نه تنها مردم مستضعف سیمان کیسهای 2300 تومان را به دست نمیآورند، بلکه مجبور میشوند برای رفع مشکل خود و معطل نشدن ساخت و ساز خانهشان سیمان کیسهای 4000 تومان را خریداری نمایند. (تا با افزایش سریع قیمت مصالح بیشتر ضرر نکنند) من از اوضاع دیگر شهرها اطلاع دقیقی ندارم، اما مشکلات، دردسرها و نارضایتی مردم شریف چغادک را در راه به دست آوردن چند کیسه سیمان به خوبی دیدهام. سهمیه شهر چغادک که میزان ساخت و ساز مسکن در آن از خیلی شهرها بیشتر است در ماه 30 بونکر ـ تریلر سیمان است (برای 5 عامل توزیع سیمان و هر کدام 6 بونکر) و به طور منظم هم به دست عاملین توزیع نرسد مردم مجبور میشوند روزها در نوبت بمانند و حتی برای اطمینان و به اصرار هزینه آن را از قبل بپردازند تا شاید سیمانی به دست آورند. (سال گذشته سهمیه هر عامل حدود 16 بونکر در ماه بوده است) از دید دولتمردان محترم با این چتر حمایتی، قیمت سیمان کنترل شده است اما وقتی سیمانی به دست مردم نرسد و مجبور شوند کیسهای 4000 تومان بخرند فایدهی چتر حمایتی چیست و از چه کسی حمایت میکند؟ اختصاص سهمیه ویژه به پیمانکاران محترم باعث شده است بعضی از آنان که نیاز چندانی به سیمان ندارند از سهمیه بالای خود استفاده نموده و آن را وارد بازار آزاد سیمان نمایند تا مردم نیازمند سیمان مجبور شوند آن را به قیمت 3400 تا 4000 تومان خریداری نمایند و یا افرادی که نیازی به سیمان ندارند، کیسهای 2300 تومان را خریده و 4000 تومان به محتاجان معطل شده بفرشند. کنترل قیمت سیمان جز با عرضه مناسب آن در بازار و حذف واسطهها میسر نمیباشد. بهتر است مسئولین محترم به جای زمینهسازی جهت رونق بازار سیاه سیمان و افزایش هزینههای ساخت مسکن و بیشتر شدن دردسر مردم با اشباع بازار سیمان از طریق عاملین قیمت آن را کنترل نمایند. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
