Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.

1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید
[ 30/4/1387 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و هشتم
بوشهر
دوم ژوئن 1907
6ـ همراهان سردار مکرم ـ که پیش از این‌ از آنها یاد شده ـ از معاون سردار دستوری دریافت کرده دایر بر این‌که به خانه‌های خود برگردند.
[ 2 روز پیش ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


ليگ فوتبال استان بوشهر -بازي سايپا برازجان وگاز جم


 

انواع رژیم‌های سیاسی بر مبنای میزان مشارکت مردم در حکومت

انواع رژیم‌های سیاسی بر مبنای میزان مشارکت مردم در حکومت
قسمت هفتم
یکی دیگر از این‌گونه رژیم‌ها "جمهوری" می‌باشد. "جمهوری" حکومتی است که براساس دمکراسی یا غیردموکراسی پایه‌‌گذاری می‌شود و زمامداران آن توسط رأی مستقیم و یا غیر مستقیم مردم انتخاب شده و توارث در آن دخالتی ندارد و مدت زمامداری در این‌گونه رژیم‌ها محدود است. حکومت جمهوری را از گذشته در مقابل حکومت سلطنتی قرار داده‌اند، گر چه در غالب حکومت‌های جمهوری، دموکراسی نیز به درجات مختلف وجود دارد، ولی عملاً نام جمهوری بر بسیاری از دیکتاتوری‌های غیر سلطنتی نیز اطلاق می‌شود. در دوران انقلاب آمریکا و فرانسه "جمهوری" به معنای دولت آزاد قانونی که در آن حقوق مدنی و آزادی‌های تضمین شده‌ی فردی وجود داشته باشد به کار ‌رفت و جمهوری خواه مفهوم احساساتی ضد استبداد سلطنتی به خود گرفت. سؤال: آیا چنین وقایعی و انقلابی تاکنون در این کشورها به قوّت خود باقی است؟ مسئله‌ی مهم دیگر در رژیم جمهوری، حق مالکیت است که توسط برگزیدگان مردم اعمال می‌شود. این معنا در رژیم‌های غیر جمهوری ولی دموکراتیک مثل رژیم مشروطه‌ی سلطنتی انگلستان نیز می‌توان مشاهده کرد. در تقسیم‌بندی جمهوری‌های جدید، دو شکل عمده می‌توان عنوان کرد اول: جمهوری‌های دموکراتیک غربی که ریشه‌های تاریخی این جمهوری‌ها به انقلابات قرن هیجدهم و نوزدهم می‌رسد. در این کشورها جمهوری با دموکراسی همراه است. از کشورهای عمده‌ی دارای این نوع رژیم‌ها می‌توان فرانسه، آمریکا، ایتالیا و آلمان را نام برد. درجه‌ی دموکراسی در این کشورها با کشورهای سلطنتی اروپای غربی مانند کشورهای اسکاندیناوی، انگلستان و هلند اساساً فرقی ندارد اما در بسیاری از نقاط جهان کشورهایی وجود دارند که با الهام از جمهوری‌های غربی به صورت جمهوری‌ اداره می‌شوند. این جمهوری‌ها اسماَ جمهوری است ولی در اصل اراده‌ی عمومی مردم دخالتی در اداره‌ی مملکت ندارد یعنی از نظر ماهوی این‌چنین است و قدرت منحصراً در دست زمامدار می‌باشد. اصل تفکیک قوا رعایت نشده و بدین ترتیب رژیم دارای اقتدار و اختیارات نامحدود است. در این‌گونه رژیم‌ها انتخابات فرمایشی است و رییس‌جمهور گاه به تهدید و گاه با کودتا بر سرِ کار می‌آید و تا هر مدت که بتواند باقی می‌ماند. این رژیم‌ها برای ابقا از روش‌های پلیسی و نظامی استفاده می‌کنند. حکومت اکثر کشورهای آمریکای مرکزی و جنوبی از این قبیل می‌باشد. دوم: جمهوری‌های دمکراتیک کمونیستی است که این نوع جمهوری پس از ظهور انقلاب کمونیستی در اروپای شرقی و آسیا در بعضی نقاط دیگر جهان به وجود آمده است در این کشورها حاکمیت را ناشی از "دیکتاتوری پرولتاریا" می‌دانند. از جمله این کشورها می‌توان شوروی سابق، آلمان شرقی و کره‌ی شمالی و مجارستان و ویتنام را نام برد.