 |
||||
|
|
||||
|
بیتالمال / اموال دولتی میراث فرهنگی (2)بیتالمال / اموال دولتی میراث فرهنگی (2)
بخش هشتم ایران سرزمین نیاکان و مادری ما، خود موزهای عظیم و بسیار وسیع از انواع آثار و نشانههای تاریخی و باستانی تمدن چندین هزار ساله است که دفینههای هزار تو دارد. به هر سوی آن بنگریم و هر جایی که بکاویم، اشیایی را در بطن خود پنهان دارد و هرگاه کاوشگران و باستان شناسان به این گنجینههای نهان در دل خاک دست مییابند، صفحهی دیگری از تاریخ را برای ما ورق زده و ترقی و پیشرفتهای مردم ایران زمین را در اعصار مختلف به رخ جهانیان میکشند. اکنون باید با دقت و موشکافانه نگاهی از سر دلسوزی، عشق و علاقه به این مقوله افکنده و ببینیم که برای حفظ و نگهداری این آثار درون و برون خاک چه تمهیداتی اندیشیده شده است؟ آیا امنیت و حفاظت این گونه سرمایههای ملی که با هیچ نوع زیورآلات و جواهرات (مدرن و غیر عتیقهای) و یا ارز خارجی قابل معاوضه و مقایسه نیستند، برقرار است؟ عملکرد مسئولین در این راستا و دلسوزی مردم در این رابطه چقدر است؟ رسانههای جمعی ـ و در رأس آنها صدا و سیما ـ برای آشنایی جامعه و صیانت از این ذخائر چه عملکردی داشتهاند؟ و در انتهاء نمودار فعالیت و راندمان تکالیف سازمانهای مسئول و مرتبط با این موضوع چگونه و در چه حدی است؟ تشکیلات اداری و سازمانهای ذیربطی که از قبل و بعد از انقلاب وجود داشته و دارد با رفع موانع و مشکلات به وضعیت نسبی خوبی دست یافته اما تا رسیدن به حد کمال و مطلوب فاصله دارند. ادغام مقطعی دیگر مؤسسات و واحدهای دولتی در مدیریت میراث فرهنگی و سر گرم شدن این سازمان در مسائل مربوط به انسجام و انتقال سایر واحدهای اداری و تغییرات مکرر در شرح وظایف و ایجاد پستهای سازمانی و انتصابات به ویژه از اواخر سال 1382 تا کنون به احتمال زیاد این مجموعه را در رسالت و انجام وظایف اصلی که یکی از مهمترین آنها حفاظت و حراست و ایجاد امنیت اقلام و اشیاء تاریخیست، باز داشته است و متأسفانه در این زمینه غالباً با اخبار ناخوشایند و تأسف باری مواجه میشویم که حاکی از سرقت و دستبرد و یا تخریب نشانههای افتخار و سربلندی این مرزوبوم است. عدهای جاهل و بیهویت و ناآگاه به ارزشهای واقعی عتیقهجات و لوازم نفیس با قدمت صدها و هزاران سال، با پشت پا زدن به تمامی گذشته و گذشتگان خود و شجره نامهی آبا و اجدادی به این میراث دست یافته و با نازل ترین قیمتها آنها را در اختیار سودجویان و سوداگران میگذارند. اینان به پیامدهای سوء این عمل وقیحانه که محو علائم و آثار فرهنگی و انهدام پیکرهی هویتی ایران است وقعی ننهاده و منحصراً در پی منافع مالی و ثروت اندوزی خود و همراهان بیوطنشان هستند. لذا بر مسئولین و نیروی انتظامی و نظامی است که با قاچاقچیان و سارقان آثار فرهنگی و تاریخی با شدت عمل و بیاعتنا به تبلیغات سوء داخلی و خارجی، برخورد قاطع نموده و به موازات تلاش و پیگیری ایشان قوهی قضاییه نیز بیدرنگ و در اسرع وقت این نابکاران و تبهکاران را به مجازات برساند. بیتردید کیفر سخت و معدوم ساختن پلیدانی هم چون متجاوزین به حریم اصل و نسب و میراث فرهنگی مردم مسلمان، سایر رفیقان طرارشان را منکوب و مغلوب مینماید. در همین رابطه حوزهی رسانهای و بالاخص صدا و سیما میتوانند بیشتر و پویاتر از قبل و با ارائه مقالات و گزارش و پخش فیلمهای مستند و داستانی به این مقوله پرداخته و ضمن کمک به شناخت این آثار، مخاطبان را در جریان امور ثبت، شناسایی اشیاء جدید، راهکارهای امنیتی و حفاظتی و سایر موارد قرار داده و هم وطنان را به منظور اُنس و الفت با میراث به جای مانده از پدران و اجدادمان و تعقیب وقایع مربوط به آن تشویق و ترغیب نمایند. تجربه نشان داده است هرگاه دولت با مردم در رسیدن به اهداف مشترک هم دل و هم زبان شده، حاصل و نتیجهی کار سودمند و بسیار ثمر بخش بوده است، بیان مطلب مذکور با عنایت به ویژگیهای فرهنگی و با هدف ایجاد زمینههای بیشتر و سازماندهی بهینه در امر تدوین و تألیف مقررات و ضوابط مورد عمل و اجرای صحیح آن ـ به منظور حفظ و احیای آثار تاریخی ـ توصیهای است برادرانه از سوی نگارنده به قصد یادآوری و فراموش نکردن این گنجینهها و ثروت ملی که اعتلای آن قطعاً موجب سربلندی و تثبیت سرزمین و آحاد مردم خداجوی ایران است. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
